Margriet leeft al ruim elf jaar met uitgezaaide niercelkanker. Haar gezondheid is in de loop der jaren erg achteruitgegaan, waardoor ze veel fysieke beperkingen heeft. Toch blijft ze met een bewonderenswaardige rust en positiviteit in het leven staan. Kasper heeft een andere strijd: hij worstelt vooral met het mentale aspect van ziek zijn. Het verlies van controle en zekerheid heeft hem gedwongen om opnieuw te kijken naar wat echt belangrijk is. In Doodgelukkig schrijven Margriet en Kasper allebei een brief aan zichzelf. Vanuit die brief ontstaat een open gesprek tussen hen over het leven, de dood en alles daartussenin. Ze delen angsten, inzichten en kleine momenten van geluk. Door hun verschillende perspectieven leren ze van elkaar en laten ze zien dat praten over de dood juist kan helpen om het leven nog bewuster te waarderen. De film is geen zware of sombere documentaire, maar juist een hoopvol en eerlijk portret over omgaan met kwetsbaarheid en betekenis vinden in het alledaagse.Margriet leeft al ruim elf jaar met uitgezaaide niercelkanker. Haar gezondheid is in de loop der jaren erg achteruitgegaan, waardoor ze veel fysieke beperkingen heeft. Toch blijft ze met een bewonderenswaardige rust en positiviteit in het leven staan. Kasper heeft een andere strijd: hij worstelt vooral met het mentale aspect van ziek zijn. Het verlies van controle en zekerheid heeft hem gedwongen om opnieuw te kijken naar wat echt belangrijk is. In Doodgelukkig schrijven Margriet en Kasper allebei een brief aan zichzelf. Vanuit die brief ontstaat een open gesprek tussen hen over het leven, de dood en alles daartussenin. Ze delen angsten, inzichten en kleine momenten van geluk. Door hun verschillende perspectieven leren ze van elkaar en laten ze zien dat praten over de dood juist kan helpen om het leven nog bewuster te waarderen. De film is geen zware of sombere documentaire, maar juist een hoopvol en eerlijk portret over omgaan met kwetsbaarheid en betekenis vinden in het alledaagse.Margriet leeft al ruim elf jaar met uitgezaaide niercelkanker. Haar gezondheid is in de loop der jaren erg achteruitgegaan, waardoor ze veel fysieke beperkingen heeft. Toch blijft ze met een bewonderenswaardige rust en positiviteit in het leven staan. Kasper heeft een andere strijd: hij worstelt vooral met het mentale aspect van ziek zijn. Het verlies van controle en zekerheid heeft hem gedwongen om opnieuw te kijken naar wat echt belangrijk is. In Doodgelukkig schrijven Margriet en Kasper allebei een brief aan zichzelf. Vanuit die brief ontstaat een open gesprek tussen hen over het leven, de dood en alles daartussenin. Ze delen angsten, inzichten en kleine momenten van geluk. Door hun verschillende perspectieven leren ze van elkaar en laten ze zien dat praten over de dood juist kan helpen om het leven nog bewuster te waarderen. De film is geen zware of sombere documentaire, maar juist een hoopvol en eerlijk portret over omgaan met kwetsbaarheid en betekenis vinden in het alledaagse.Margriet leeft al ruim elf jaar met uitgezaaide niercelkanker. Haar gezondheid is in de loop der jaren erg achteruitgegaan, waardoor ze veel fysieke beperkingen heeft. Toch blijft ze met een bewonderenswaardige rust en positiviteit in het leven staan. Kasper heeft een andere strijd: hij worstelt vooral met het mentale aspect van ziek zijn. Het verlies van controle en zekerheid heeft hem gedwongen om opnieuw te kijken naar wat echt belangrijk is. In Doodgelukkig schrijven Margriet en Kasper allebei een brief aan zichzelf. Vanuit die brief ontstaat een open gesprek tussen hen over het leven, de dood en alles daartussenin. Ze delen angsten, inzichten en kleine momenten van geluk. Door hun verschillende perspectieven leren ze van elkaar en laten ze zien dat praten over de dood juist kan helpen om het leven nog bewuster te waarderen. De film is geen zware of sombere documentaire, maar juist een hoopvol en eerlijk portret over omgaan met kwetsbaarheid en betekenis vinden in het alledaagse.
